Przez te wszystkie miesiące zgłaszało się do mnie wiele ludzi ( trudno mi nawet w tym momencie określić jaka jest to konkretna liczba z prośbą o pomoc w znalezieniu dobrego, sprawdzonego ośrodka w EU)- dlatego któregoś dnia razem pomyśleliśmy, by zorganizować spotkanie z doktorem, tak by umożliwić zdobycie wiedzy dla wszystkich zainteresowanych w/w metodą wspomagania leczenia chorób nowotworowych w Polsce, szczególnie dla tych którzy z przyczyn na przykład finansowych nie mogą pozwolić sobie na bezpośredni kontakt z doktorem.  

Zachęcam Państwa do uczestnictwa w spotkaniu, ponieważ:

• daje ono możliwość dowiedzenia się więcej na temat witaminy B17( jej działania, suplementów, jak stosować terapię w warunkach domowych- na co zwracać uwagę) od specjalisty, posiadającego kilkudziesięcioletnie doświadczenie w prowadzeniu terapii
• aktywnego uczestnictwa/ możliwości znalezienia odpowiedzi na nurtujące pytania, których nie znajdziecie Państwo ani w internecie ani w opublikowanych materiałach dotyczących terapii witaminą B17
• możliwość spotkania się z innymi osobami, które albo same stosują w/w terapię albo też są dopiero w początkowej fazie poznawania działania witaminy B17 jak i suplementów
• pozyskania wiedzy na temat diety – czyli jak się odżywiać w chorobie nowotworowej i co jeść by jej zapobiegać
• możliwość uczestnictwa w warsztatach jak przygotowywać pełnowartościowe posiłki w tym soki
• koszty uczestnictwa w całodniowym spotkaniu są małe, w cenę wliczone są napoje

Pełen program konferencji zostanie przedstawiony wkrótce – jednak na ten moment można się ze mną komunikować emailowo kamila@amigdalina.com.pl

Na wszystkie Państwa pytania postaram się odpowiedzieć.

I jeszcze raz serdecznie zapraszam, bo pewnie drugi raz takiej możliwości Państwo nie będziecie mieli.

Dr Puttich propaguje leczenie metodami naturalnymi wykorzystując podczas terapii m.in. witaminę B17, mega dawki witaminy C i E oraz enzymy.

Jego pacjenci często mówią o „cudzie wyleczenia”. Sam jednak podkreśla, że jego rola polega na analizie przyczyny nowotworu oraz pobudzeniu organizmu do rozpoczęcia walki z chorobą.

 Leczenie symptomów – tak jak w przypadku raka, często nie przynosi spodziewanych rezultatów, gdyż jak alarmują statystyki zbyt wiele osób umiera na choroby nowotworowe.

W Polsce odnotowuje się rocznie ponad 100.000 nowych przypadków zachorowań na raka. Najczęściej spotykane rodzaje to rak piersi, szyjki macicy, prostaty, jelita grubego, płuca, czerniak złośliwy skóry i białaczka.

 Warto więc dowiedzieć się czegoś więcej o naturalnych metodach leczenia tak ciężkich chorób, które przynoszą pozytywne rezultaty i nie powodują skutków ubocznych.

W tym celu organizujemy spotkanie z dr Puttichem, który przedstawi praktykowaną przez siebie metodę leczenia dającą nadzieję na wyleczenie przy zachowaniu wszystkich elementów terapii.

Będą mieli Państwo również sposobność zapoznania się z elementami profilaktyki prozdrowotnej, niezmiernie ważnej w utrzymaniu dobrego stanu zdrowia.

 Serdecznie zapraszamy

Rak jest uleczalny! – terapia Amigdaliną

Centrum Hotelowo – Konferencyjne Witek
Modlniczka, ul. Handlowców 14
32-085 Modlnica – Kraków

Termin: 2/10/2010 godz. 10 

 W CELU UZYSKANIA BLIŻSZYCH INFORMACJI PROSIMY O KONTAKT

kamila@amigdalina.com.pl lub bezpośrednio przez ‘kontakt’ / ‘formularz kontaktowy’ na dole każdej strony.

Mit: Przeciwutleniacze zażywane w dużych dawkach lub w pewnych kombinacjach zabezpieczają komórki rakowe przed zniszczeniem w następstwie radioterapii i chemioterapii.
Fakt: Duże dawki przeciwutleniaczy, min. witamina A, C i E oraz beta-karotenu, stosowanych oddzielnie lub w określonym zestawie, mogą zwiększać skuteczność oddziaływania radioterapii i chemioterapii na komórki rakowe, nie wywierając żadnego wpływu na zdrowe komórki. Inne przeciwutleniacze np: związki grupy sulfhydrylowe (np.glutation) chronią przed skutkami promieniowania komórki zdrowe.

Mit: Raka można wyleczyć samymi mikroskładnikami
Fakt: Choroby nowotworowe mają skomplikowany przebieg i nie można ich wyleczyć tylko samymi przeciwutleniaczami. Mogą natomiast przedłużyć remisję lub zapobiec nawrotom choroby.

Mit: Stosowanie preparatów przeciwutleniających prowadzi do uzależnienia
Fakt: Preparaty z zawartością przeciwutleniaczy nie mają właściwości uzależniających. Osoby zażywające je w dużych ilościach nie powinny jednak nagle przerywać kuracji, ponieważ gwałtowne odstawienie niektórych dawek witamin może wywołać objawy awitaminozy.

Mit: Większość mikroskładników pokarmowych, w tym przeciwutleniaczy, jest wydalana z organizmu wraz z moczem i kałem, po co je przyjmować?
Fakt: Organizm wchłania z przewodu pokarmowego około 10% przyjmowanych doustnie przeciwutleniaczy. Stosowanie przeciwutleniaczy w dużych dawkach ( jak w przypadku terapii metabolicznej witaminą B17) zwieksza ilość ich wchłaniania w organiźmie. Obecność niektórych przeciwutleniaczy w przewodzie pokarmowym bywa pożądana, jeśli nawet nie przedostaną się w całości do krwiobiegu. Podwyższone stężenie witamin C i E (alfa-tokoferolu) w żoładku umożliwia redukcję stężenia nitrosaminy, subtancji o silnym dzialaniu rakotwórczym, syntetyzowanej z pokarmów zawierających azotyny min: boczku, hot-dogów, konserwowanego mięsa. Poza tym przeciwutleniacze mogą zmniejszyć stężenie toksyn (mutagenów), powstających w procesie trawienia w przewodzie pokarmowym. Podwyższone stężenie przeciwutleniaczy w kale i moczu nie jest więc szkodliwe dla zdrowia- nawet nie w pełni wchłonięte mikroskładniki oddziaływują dobroczynnie na organizm.

Mit:  Żyjemy w skażonym środowisku, pijemy skażoną wodę i jemy skażoną żywność, rosnące ryzyko zapadalności na choroby nowotworowe jest zatem wpisane w otaczającą nas rzeczywistość.
Fakt: Nie uda się oczywiście wyeliminować wszystkich substancji rakotwórczych z otoczenia, diety i wody, można jednak osłabić ich szkodliwe dzialanie, stosując mikroskładniki pokarmowe i przestrzegając odpowiedniej diety oraz zdrowego trybu życia.

Mit: Wszystkie przeciwutleniacze mają jednostronny wpływ na komórki rakowe; niszczą wolne rodniki.
Fakt: Poza niszczeniem wolnych rodników,  przeciwutleniacze spelniają również inne funkcje biologiczne w komórkach rakowych. Wpływają min. na proces regulacji genów oraz dyferencjację komórek patologicznych.

Mit: Wszystkie przeciwutleniacze rozpuszczalne w tłuszczach są toksyczne dla człowieka
Fakt: Witamina D zażywana w dużych ilościach przez długi okres czasu może byc potencjalnie toksyczna.

Mit: Rak jest chorobą ludzi w podeszłym wieku, w żywieniu dzieci nie trzeba zatem brać pod uwagę zapobiegania nowotworom.
Fakt:  Istotnie, część nowotworów (np.jelita grubego , nowotwory hormonalne) rozwijają sie u osób starszych, ale z reguły zapadalność na raka nie ma kompletnie związku z wiekiem. Profilaktykę przeciwrakową w postaci przyjmowania dodatków pokarmowych, odpowiednich nawyków żywieniowych i zmiany trybu życia należy stosować również u dzieci, by ograniczyć  ryzyko ich zachorowania na chorobę nowotworową w późniejszym wieku.

Zapraszam do komentowania.

Codziennie nasze ciała muszą wytrzymać 10 000 kroków, 40 000 myśli i 36 000 litrów krwi, które przetaczają się przez nasz układ krwionośny, znieść do tego stresy i napięcia związane z nowoczesnym stylem życiem. Do tego każdy organizm potrzebuje energii, a tę energię czerpie z pożywienia.

Ulubionym paliwem ciała jest cukier nazywany glukozą, którą organizm wytwarza ze skrobi i węglowodanów (cukrów) znalezionych w spożywanym jedzeniu. Glukoza jest produkowana w wątrobie, po strawieniu pożywienia w żołądku. Wytworzona w ten sposób, zostaje następnie przesłana do komórek ciała, w których albo spala się podczas naszych codziennych aktywności, albo gromadzi się w mięśniach i komórkach tłuszczowych na później. Dzieje się tak z każdym pokarmem, który zawiera węglowodany, czy zarówno ze szpinakiem jak i pączkami. Różnica tkwi w szybkości reakcji- traktując rzecz powierzchownie, można powiedzieć, że indeks glikemiczny jest miarą tej szybkości. Produkty o wysokim indeksie glikemicznym (czyli o wysokim IG) szybko przekształcają się w glukozę, podczas gdy produkty o niskim indeksie glikemicznym ( czyli niskim IG) powoli.  

Co indeks glikemiczny ma wspólnego z naszym zdrowiem?

Ważnym czynnikiem tego procesu jest hormon o nazwie insulina. Kiedy glukoza trafia do krwiobiegu, właśnie insulina wysyła ją, mówiąc kolokwialnie transportuje ją w miesjca gdzie jest nieodzowna. Jeśli glukoza uwalnia się powoli, to równocześnie uwalniają się umiarkowane ilości insuliny, która ‘ma czas zdecydować’ w jakim miejscu glukoza jest najbardziej pożądana i tam ja kieruje.

Jesli jednak naczynia krwionośne atakowane są ogromnymi masami glukozy, organizm niestety nie daje sobie rady z jej przetworzeniem. Nasz organizm owszem potrzebuje pewnej ilości glukozy jako paliwa, jednak zbyt wiele może mu jedynie zaszkodzić. Dlatego taki organizm wyzwala ogromne ilości insuliny, która szybko transportuje glukozę do komórek tłuszczowych. Jeśli zdarza się to zbyt często to dochodzi do zwiększenia wagi, a w dłuższym okresie czasu do otyłości. Tylko że nadwaga nie jest jedyną konsekwencją tego procesu. Jeśli poziom insuliny podnosi się zbyt często, komórki, które w normalnych warunkach odpowiadają za przenoszenie glukozy, uodparniają się na sygnały organizmu, a wówczas mniej glukozy trafia tam gdzie jest ona niezbędna. Glukoza zatem pozostaje w krwiobiegu, uszkadzając komórki, przyczyniając się do starzenia organizmu i powodując inne problemy zdrowotne, takie jak zatykanie naczyń krwionośnych. A ponieważ komórki nie otrzymują jednocześnie wystarczającej ilości paliwa ( co powoduje uczucie znużenia) organizm uwalnia coraz więcej insuliny, która ma na celu naprawić ten stan rzeczy. Odporność insuliny rośnie i po wielu latach może nawet dojść do powstania cukrzycy typu II.

Przejście na dietę o niskim indeksie IG odwaraca ten proces. Poprzez jadanie wyłącznie produktów, które powodują delikatny wzrost glukozy w krwiobiegu, zapobiegamy panicznej reakcji naszych organizmów i zachowujemy równowagę całego układu. W przypadku osób zdrowych dieta taka zmniejsza ryzyko odporności insuliny, a w przypadku mniej więcej 25% osób juz doświadczających oporu insulinowego dieta pozwala ponownie uwrażliwić komórki na sygnały glukozowe. Dodatkowo dietę warto brać pod uwagę jeśli chcemy uchronić się przed chorobami cywilizacyjnymi, między innymi chorobami nowotworowymi czy alergią, która kwitnie na cukrze, zwłaszcza przetworzonym tak bardzo popularnym w naszej Zachodniej kulturze.

W zależności od pełnionych funkcji wyróżniamy kilkanaście grup substancji dodatkowych takich jak: barwniki, aromaty, konserwanty, stabilizatory i emulglatory, przeciwutleniacze, kwasy i regulatory kwasowości, sole emulgujące, zagęstniki, substancje żelujące, wzmacniacze smaku i zapachu, skrobie modyfikowane, słodziki, wypełniacze, substancje wiążące, utrzymywacze wilgotności, spulchniacze, substancje glazurujące, nośniki, rozpuszczalniki ekstrakcyjne, gazy do pakowania, gazy nośne, substancje pianotwórcze i zapobiegające pleśnieniu, środki klarujące.

Jak widać lista jest spora- aż strach pomyśleć, że to wszystko jest wchłaniane do naszych organizmów. Im bardziej przetworzone produkty, tym większe prawdopodobieństwo występowania w nich substancji dodatkowych. Nie wierzycie- sprawdźcie sami przy następnych zakupach w sklepie, wystarczy zapoznać się ze składem kupowanych produktów spożywczych. Substacje dodatkowe nie powinny być stosowane do żywności nieprzetworzonej, wód mineralnych, stołowych i źródlanych, mleka, masła, cukru ( który sam w sobie jest szkodliwy – o czym pisałam między innymi we wpisie Co łączy cukier z nowotworami i zapaleniami?), kawy, herbaty, suchych makaronów.

Obecnie wymienia się około 5000 związkow chemicznych dodawanych masowo i regularnie do produkcji żywności. Można dowolnie modyfikować ich wygląd, konsystencje, smak, zapach- w związku z powyższym kontrola nad tymi sprawami jest wyjątkowo trudna. Dzięki czemu producenci mogą dowolnie je modyfikować, wytwarzać je taniej i w większych ilościach z korzyścią dla firm, ale napewno nie dla naszego zdrowia.

Dodatki najprościej możemy podzielić na dodatki ‘E’ i inne dodatki nie wymienione jako ‘E’, o których będę pisała w następnym tygodniu-  zapraszam do przeczytania wpisu 12 substancji spożywczych, które powinniście unikać ,  Lekcja z etykietek- nie daj sie zmanipulować , Aspartam- słodka trucizna lub Czy wiecie co jecie- wędliny i mięsa- azotany i azotyny – część druga

Zapraszam do komentowania

Producenci napojów gazowanych są największymi na świecie konsumentami cukru rafinowanego. Większość napojów gazowanych zawiera 100% RDA ( zalecana dawka dzienna- recommended daily allowance) cukru. Według Krajowego Stowarzyszenia Napojów Bezalkoholowych Stanów Zjednoczonych ( US National Soft Drink Association- NSDA) roczna konsumpcja napojów bezalkoholowych ( gazowanych i niegazowanych) w przeliczeniu na jedną osobę wynosi obecnie 600 porcji o objętości 335 ml czyli 213 litrów na osobę.

Konsumpcja napojów gazowanych w Stanach Zjednoczonych od roku 1978 w odniesieniu do chłopców potroiła się, a w przypadku dziewcząt podwoiła się. Młodzi mężczyźni w wieku od 12 do 29 lat są wiodącymi konsumentami- każdy znich wypija ich średnio 606 litrów rocznie, czyli około 1,9 litra dziennie. Autorzy opublikowanego w roku 1998 przez niedochodowy Ośrodek Nauki w Publicznym Interesie, w skrócie CSPI, raportu ‘Liquid Candy’ oraz wydawca Nutrition Action Health-letter podali, że nastoletni chłopcy i dziewczęta piją obecnie dwa razy więcej napojów gazowanych niż świeżych soków/ kompotów i mleka, podczas gdy 20 lat wcześniej te proporcje były odwrotne.

Konsumpcja napojów gazowanych w Wielkiej Brytanii wcale nie jest bardziej pozytywna. Co roku na wyspach wypija się ponad 5,5 miliardów litrów gazowanych napojów bezalkoholowych. Biorąc pod uwagę, że Wielka Brytania liczy około 60 milionów obywateli, jeden jej mieszkaniec wypija ich rocznie średnio 92 litry. Dane o konsumpcji pochodzące zarówno z Australijskiego Biura Statystycznego jak i z przemysłu, wskazują, że spozycie napojów bezalkoholowych w Australi wzrosło w ciagu ostatnich 30 lat z 47,3 litrów rocznie na osobę do 115 litrów w 2000 roku.

Producenci napojów bezalkoholowych od lat optują za stosowaniem do swoich produktów syropu kukurydzianego o dużej zawartości fruktozy ( w skrócie HFCS), kombinacji fruktozy i dektrozy, w przeciwieństwie do zdrowszego odpowiednika cukru z trzciny cukrowej. HFCS może mieć związek z cukrzycą, otyłością oraz problemy z wątrobą. Diabetycy, ale również nowotworowcy muszą unikać produktów o wysokiem indeksie glikemicznym. Dodatkowo warto pamietać, że syrop kukurydziany bogaty w fruktozę, jest mocno przetworzony, przez co trudno nazwać go substancją naturalną.

Kolejna konsekwancją picia dużych ilości napojów bezalkoholowych jest utrata szkliwa na zębach co prowadzi do żółknięcia zębów i próchnicy. Winowajcą jest zawarty w tych napojach kwas fosforowy, ktory dodatkowo ma bardzo niekorzystny wpływ na trawienie / wątrobę. Dlaczego kwas fosforowy daje takie efekty? Organizm stara się utrzymać normalny poziom ph we ślinie, czyli lekko zasadowy, a dokładniej na poziomie 7,4. Tymczasem bezalkoholowe napoje gazowane są skrajnie kwaśne ( zachęcam do przeczytania wpisu Równowaga kwasowo-zasadowa- część 2 pokarmy zasado i kwasotwórcze ) aż do 2 w skali pH, czyli 100 000 razy kwaśniejsze od czystej wody. Kiedy są często spożywane pozostawiają kwaśny osad w ustach, który obniża naturalną zasadowość śliny.

Ten brak równowagi aktywizuje naturalny ‘ układ naprawczy’ organizmu. W celu odwrócenia kwaśnego pH organizm pobiera z zębów jony wapnia oslabiając w ten sposób szkliwo. Nawet napoje oznaczone jako ‘bezcukrowe’, ‘o zmniejszonej zawartości cukru’ lub ‘niskocukrowe’ mogą zawierać dostateczną ilość cukru, aby niszczyć zęby, nie licząc tych samych kwasów jakie znajdują się w standardowych napojach gazowanych. Kwasy te dodatkowo mogą wywołać stany zapalne żołądka i nabłonka dwunastnicy, a przy długotrwałym spożyciu moga prowadzic do całkowitego zniszczenia nabłonka żołądka.

Według badań ustalono, że ponad 70% napojow bezalkoholowych gazowanych zawiera kwas fosforowy, który raczej nie wystepuje w napojach niegazowanych. Typowa puszka coli zawiera od 44 do 62 miligramow kwasu fosforowego, który może zakłócać absorbcję wapnia przez kości i powodować wypłukiwanie go z kości, aby zneutralizować kwas.

W następnym odcinku jeszcze więcej o konsekwencjach zdrowotnych picia napojów gazowanych bezalkoholowych – zapraszam do komentowania.

Źródło: Dr Joseph Mercola, Rachael Droege ‘ The  real dangers of soda to you and your children’, Liquid Candy- CSPI, Focus-On-Nutrition.com ‘Carbonated Beverages’ , Jean Carper’ How food can prevent and cure over 100 symptoms and problems’.

Porcje na 4 osoby

Składniki:
3/4 szklanki ciecierzycy
sok z 2 cytryn
2 pokrojone/ sprasowane ząbki czosnku
szczypta pieprzu
2/3 szklanki tahini
oliwa z oliwek + pieprz kajeński do spryskania dania
natka pietruszki
pomidory mogą być koktajlowe

Surowe warzywa do pokrojenia:
6 małych marchewek
2 łodygi selera naciowego
1 jabłko
1 gruszka
1 łyżka soku z limonki
6 sztuk miniaturowych kukurydz

Sposób przyrządzenia:
1. Wsyp ciecierzycę do miski. Zalej duża ilością zimnej wody i odstaw na noc.
2. Odcedź, wsyp do garnka i zalej świeżą wodą. Doprowadź do wrzenia i gotuj szybko przez 10 minut. Zmniejsz ogień i gotuj na wolnym ogniu około godzinę aż zmięknie. Odcedź ponownie.
3. Wsyp do miksera lub robota kuchennego i mieszaj aż do otrzymania płynnej masy. Dodaj sok z cytryny, czosnek, oliwę z oliwek, pieprz kajeński i tahini. Mieszaj aż zawartość nabierze kremowej konsystencji. Przypraw czarnym pieprzem i połóż na półmisek. Przybierz natką pietruszki i podawaj z pomidorami koktajlowymi.
4. Marchew przytnij na końcach i obierz lub dobrze wyszoruj pod bieżącą wodą. Pokrój wzdłuż a później na kawałki. Tak samo pokrój łodygi selera.
5. Pokrój jabłka i gruszki na ćwiartki. Pokrojone owoce namocz w soku z limonki lub cytryny. Podawaj razem z dodatkiem kukurydzyjako dodatek do humusu.

Smacznego- zachęcam do dodawania swoich przepisów.

Fasolka adzuki- oddziałuje na serce i jelito cienkie, wzmacnia funkcje nerek i nadnerczy, odtruwa organizm. Stosowana u osób znadmiarem wody w organiźmie, w wypadkach leukopenii, żółtaczki, opuchliny brzusznej, biegunki, przy obrzękach, czyrakach oraz w celu wspomagania utraty masy ciała. Z fasolki adzuki można robić napary, pasty oraz włączyć ją do codziennego jadłospisu- w zakładce przepisy ukażą się wkrótce przepisy.

Ciecierzyca- jest bogatsza w żelazo niż inne strączkowe. Jest bardzo dobrym źródłem tłuszczów wielonasyconych. Korzystnie wpływa na śledzionę, trzustkę i żołądek. Istnieje wiele rodzajów ciecierzycy w rozmaitych wielkościach i kolorach (czerwona, biała, czarna, brązowa).

Soczewica-  jest bardzo bogatym źródłem nie tylko lekkostrawnego białka, ale wapnia i żelaza. Zawiera beta-karoten oraz witaminy B i PP. Korzystnie wpływa na śledzionę, trzustkę i żołądek. Działa moczopędnie. Wzmaga aktywność nerek i nadnerczy. Pozytywnie działa na serce i krążenie. W Indiach produkuje się ponad 50 rodzajów soczeiwcy, różnej wielkości i koloru – w Polsce popularna jest zielona, pomarańczowa.

Fasola mung- jeden z bardziej wartościowych gatunków fasoli. Posiada zdolność oczyszczania układu sercowo-naczyniowego. Usuwa wszelkie toksyny, dlatego często jest wykorzystywana we wszelkiego rodzaju dietach  oczyszczających organizm. Korzystnie wpływa na wątrobę i woreczek żółciowy. Wskazana jest wpostaci lekkiej zupy do picia w leczeniu zatruć pokarmowych i biegunek. Taka zupa pomaga również przy nagłych stanach zapalnych skóry oraz przy dolegliwościach, którym towarzyszą objawy gorąca (nerwowość, brak cierpliwości, nadmierne pragnienie, problemy z oddawaniem moczu). Posiada silne wychładzające właściowości. Jeszcze bardziej wychładzająco działają kiełki fasoli mung, które można nabyć w sklepach ze zdrową żywnością, oraz posiadaja cenne właściwości oczyszczania organizmu z toksyn.

Fasola jaś-  posiada jako jedna z nielicznych fasoli, obok soi, silne właściwości alkalizujące czyli neutralizuje nadmierną zawartość kwasów w organiżmie, powstałą wskutek zbyt dużego spożycia żywności pochodzenia zwierzęcego oraz wysoko przetworzonej. O równowadze kwasowo-zasadowej pisałam Równowaga kwasowo-zasadowa – część 1 oraz Równowaga kwasowo-zasadowa- część 2 pokarmy zasado i kwasotwórcze . Fasola jaś posiada mniej tłuszczów niż inne gatunki fasoli. Zawiera fosfor, magnez, żelazo, wapń, cynk oraz witaminy A, B1, B2, PP. Obniża, podobnie jak inne fasole, poziom cukru we krwi, a więc jest pomocna  przy leczeniu cukrzycy. Nadmiar fasoli może powodować powstawanie wola, dlatego do jej gotowania oraz do posiłków należy dodawać glony morskie ( chodzi o jod), lub kminek.

Czarna fasola- należy do rodziny fasoli nerkowatych i pochodzi z Meksyku. Korzystnie wpływa na nerki i funkcje rozrodcze. Działa moczopędnie. Stosuje się ją w leczeniu bólów krzyża i kolan. Wywar z czarnej fasoli jest skuteczny przy kamieniach nerkowych, problemach z oddawaniem moczu, przy uderzeniach gorąca oraz przy chrypie i zapaleniu krtani.

Fasola nerkowata (kidney)- należy do dużej rodziny roślin strączkowych, w skład której wchodzą fasole pinto, szparagowa, bolita, mung i północna. Wiele z nich od zamierzchłych czasów powszechnie uprawiano i stosowano w leczeniu obrzęków i opuchlizn w Ameryce.

Groszek zielony- wzmacnia śledzionę, trzustkę i żołądek. Harmonizuje trawienie. Może być pomocny w przypadku obrzęków, zaparć, skurczów, pryszczy i wykwitów skórnych. Posiada dużą ilość witaminy E oraz beta-karotenu. Groszek konserwowy bardzo dużo traci ze swoich cennych właściwości w wyniku obróbki termicznej i do tego niejednokrotnie w składzie posiada cukier, dlatego powinien być z ostrożnością dawkowany szczególnie w diecie osób chorych na nowotwory.

Fasolka szparagowa- Stosowana przy cukrzycy i dolegliowściach, które jej towarzyszą, takich jak częste oddawanie moczu i pragnienie. Może nasilać zaparcia.

Soja- o soi będę pisała wkrótce więcej w kontekście diety dla osób chorych na nowotwory hormonalne. Ma najwyższą zawartość białek ze wszystkich roślin strączkowych. Jest silnie zasadotwórcza. Ze względu na szerokie zastosowanie i wysoką zawartość białka (38%) nazwano ją ‘wołowiną’ Chin. Zawiera duże ilości kwasów tłuszczowych, w tym kwasy omega 3 oraz więcej białka niz mleko, a przy tym jest wolna od tłuszczów nasyconych i cholesterolu. Posiada bardzo wysoką wartość odżywczą- sole wapnia, fosforu, siarki do tego witaminy B1,B2, C,E, K, PP oraz dużą zawartość lecytyny. Pomaga przywrócić prawidłowe funkcje trzustki przede wszystkim przy cukrzycy. Ziarno soi jest ciężkostrawne i nadaje się do spożycia tylko bardzo dokładnie ugotowane (wcześniej namoczone, woda odlana, ugotowane w świeżej oraz po zagotowaniu dwu i trzykrotnie odlewane). Soję należy gotować z glonem kombu. Lepiej jest jadać łatwiejsze do strawienia fermentowane produkty sojowe jak miso, sosy sojowe, tempeh czy tofu. Należy uważać na przetworzone produkty sojowe i odżywki w proszku, które w procesie przemysłowym tracą wszystkie swoje naturalne i cenne dla człowieka właściowści.

Źródło: Bożena Żak-Cyran Alchemia pożywienia, Paul Pitchford Odżywianie dla zdrowia.

Szczególnie popularne w ostatnim czasie stało się zastepowanie mięsa produktami z soi. Soja zawiera najwięcej tłuszczów i białek, a jej zestaw aminokwasów uważa się za pełny. Trzeba jednak pamiętać, że nadmiar soi i produktów sojowych hamuje wchłanianie żelaza, może upośledzić pracę tarczycy i z tego powodu konieczne jest spożywanie produktów bogatych w jod ( glony morskie). Samo ziarno sojowe jest bardzo ciężkie do strawienia, tak samo jak teksturowane białko sojowe w postaci kotletów, flaczków i gulaszy ( przetworzonych produktów sojowych). Największą wartość odżywczą mają fermentowane produkty sojowe: miso, natto, sosy sojowe ( shoyu, tamari), tempeh i tofu. W naszych posiłkach potrzebujemy niewielkich ilości warzyw strączkowych. Idealna proporcja pomiędzy zbożami a strączkowymi powinna wynosić 7:1. Oznacza to spożywanie na co dzień 1-2 łyżek fasoli, grochu, soczewicy czy produktów sojowych. Nie powinniśmy spożywać nasion strączkowych na surowo ( z wyjątkiem młodego zielonego groszku).

Wszystkie fasole są pokarmem wzmacniającym nerki ( najcenniejsza jest fasolka azuki). Obniżają poziom cukru, a więc mogą być pomocne w leczeniu cukrzycy. Soczewica o różnych odmianach jest najbardziej lekkostrawna ze wszystkich strączkowych. Groch jako jeden z nielicznych produktów roślinnych zawiera witaminę B12, co jest szczególnie ważne w diecie wegetariańskiej. Rośliny strączkowe zawierają prowitaminę A, witaminy z grupy B, PP, C oraz minerały: potas, wapń,magnez, fosfor, żelazo, miedź, cynk, siarkę. Kiełki roślin strączkowych są doskonałym źródłem witaminy C i enzymów.

Wiele osób źle trawi rośliny strączkowe i po ich spożyciu odczuwa dolegliwości ze strony układu trawiennego. Ma to związek z nieprawidłowym przygotowaniem roślin strączkowych oraz złych połączeń pokarmowych ( nadmierne mieszanie z innymi pokarmami). Zachęcam do przeczytania wpisu Kuchnia makrobiotyczna- rośliny strączkowe- jak poradzić sobie z ich trawieniem? dla wszystkich, którzy odczuwają dyskomfort po spożyciu roślin strączkowych.

W następnej części o leczniczym działaniu roślin strączkowych. Zachęcam do komentowania.

Źródło: Bożena Żak -Cyran Alchemia pożywienia, Paul Pitchford Odżywiania dla zdrowia.

Liczne publikacje ksiązkowe i artykuły zamieszczane w prasie zawierają informacje o wynikach najnowszych badań nad rolą przeciwutleniaczy i diety w profilaktyce oraz leczeniu raka. Niestety, często dane o wpływie przeciwutleniaczy na zdrowie oraz ich uzyteczności w terapiach przeciwrakowych są sprzeczne. Przyczyniło się to do powstania wielu mitów dotyczących użyteczności mikroelementów pokarmowych. Poniżej przedstawię najbardziej popularną listę faktów i mitów.

Mit: Im wiecej przyjmowanych mikroskładników pokarmowych, w tym antyoksydantów, tym lepsze samopoczucie.
Fakt: Pogląd może być niebezpieczny w skutkach.Przyjmowanie niektórych mikroelementów w nadmiernych ilościach może być szkodliwe. I tak długotrwałe stosowanie witaminy B6 w dawce większej niż 50 miligramów dziennie może przyczynić się do przejściowej neuropatii obwodowej ( objawiającej się min. drętwieniem kończyn) ustępującej po odstawieniu preparatu, nadmierne spożycie selenu ( co najmniej 500 mg dziennie przez dłuższy okres czasu) może wywołać zaćmę etc.

Mit: Witaminy A, C i E- bez względu na postać podobnie oddziaływują na komórki nowotworowe
Fakt: Kwas retinowy oraz jego pochodne skuteczniej hamują wzrost komórek rakowych niż witamina A pod innymi postaciami min. octan retinolu i palmitat retinolu. Witamina E w postaci bursztynianu d-alfa-tokoferolu ma silniejsze działanie przeciwrakowe niż okctan d-alfa-tokoferolu i nikotynian d-alfa-tokoferolu. Witaminę C stosuje się pod postacią kwasu askorbinowego, askorbinianu sodu lub askorbinianu wapnia. Przyjmowanie kwasu askorbinowego w zbyt dużych dawkach może prowadzić do podrażnień żołądka, a nadmierne zażywanie askorbinianiu sodu podwyższa stężenie sodu wmoczu, które zwiększa ryzyko rozwoju raka pęcherza. Najlepiej jest przyjmować witaminę C w postaci askorbinianiu wapnia ( witamina C estryfikowana).

Mit: Dodatek pierwiastków śladowych min. żelaza, miedzi i manganu do preparatów przeciwutleniających z witaminą C jest korzystny dla zdrowia.
Fakt: Wiadomo, że witamina C w połączeniu z żelazem, miedzią czy manganem tworzy wolne rodniki, które mogą uszkodzić komórki. Wymienione pierwiastki w połączeniu z przeciwutleniaczami są wchłaniane znacznie szybciej w układzie pokarmowym, co może prowadzić do odkładania się tych substancji w organiźmie. Podwyższone stężenie żelaza jest przyczyną wielu chrób min. układu krążenia, neurologicznych czy nowotworów.

Mit: Przechowywane w lodówce soki owocowe nie tracą witaminy C.
Fakt: Soki owocowe są cennym źródłem witaminy C, ale przechowywane w lodówce i narażone na oddziaływanie światła oraz tlenu szybko tracą ten składnik. Dlatego dobrze jest wypijać soki zaraz bezpośrednio po sporządzeniu. Zachęcam do przeczytania Cudowny sok marchewkowy

Mit: Unikanie spożycia czerwonego mięsa w większych ilościach nie odgrywa żadnej roli w zapobieganiu chorobom nowotworowym.
Fakt: Nadmierne spożycie czerwonego mięsa w krajach zachodnich zwiększa ryzyko zachorowania na raka jelita grubego, czego dowodzi znikoma liczba chorych stosujących prawdziwą dietę wegetariańską. W czerwonym mięsie występuje hem, zawarty w czerwonych krwinkach składnik hemoglobiny, który może się przyczynić do przyśpieszenia podziałów komórek nabłonkowych jelita grubego a tym samym zwiększyć ryzyko rozwoju raka. Należy zatem unikać spożywania czerwonego mięsa w zbyt dużych ilościach- o mięsie pisałam we wpisach Czy wiecie co jecie- wędliny i mięsa- część pierwsza i Czy wiecie co jecie- wędliny i mięsa- azotany i azotyny – część druga .

Mit: Przeciwutleniacze stosowane w dużych dawkach oddziaływują tak samo na komórki zdrowe jak na zmienione patologicznie.
Fakt: Duże dawki przeciwutleniaczy hamują wzrost komórek rakowych, nie upośledzając podziałów zdrowych komórek.

Mit: Przeciwutleniacze naturalne i syntetyczne odznaczają się podobnym działaniem przeciwrakowym.
Fakt: Witamina E w postaci naturalnej jest skuteczniejsza jako przeciwutleniacz i czynnik usprawniający funkcjonowanie komórki niż jej odpowiednik syntetyczny. Naturalny beta-karoten w przeciwieństwie do syntetycznego może wstrzymać wzrost komórek rakowych wywowłanych napromieniowaniem.

Mit: Beta-karoten jest prowitaminą A i nie odgrywa żadnej roli
Fakt: Mimo, że beta-karoten jest prowitaminą A ( z jednej cząsteczki beta-karotenu powstają dwie cząsteczki witaminy A) ma właściwości, których brakuje witaminie A. W przeciwieństwie do witaminy A wzmacnia ekspresję genu o nazwie koneksyna, zdolnego kodować białko łącznikowe także w komórkach nowotworowych. Białko łącznikowe spaja sąsiadujące ze sobą komórki. Stężenie tej substancji w komórkach nowotworowych jest znacznie mniejsze niż w zdrowych. Obecność białka łącznikowego w komórkach rakowych może upodabniać je do zdrowych komórek. W przeciweństwie do beta-karotenu, witamina A powoduje dyferencjację części komórek patologicznych, czyli proces przekształcania ich w komórki prawidłowe. Dopelniające działanie witaminy A i beta-karotenu jest często ignorowane. W istocie zarówno witamina A jak i beta-karoten odgrywają ogromną rolę w profilaktyce przeciwrakowej.

Mit: Mikroskładniki pokarmowe nie mają żadnego znaczenia w zapobieganiu chorobom nowotworowym
Fakt: Badania struktur komórkowych i sporadyczne testy wykonywane u ludzi dowodzą, że mikroskładniki w znaczącym stopniu zmniejszają ryzyko zachorowania na nowotwory.

Zachęcam do śledzenia kolejnych części cyklu oraz komentowania.